Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

FILM

Midden in de woestijn is onder de verzengende zon een geheel nieuwe stad ontstaan. Een stad die voor 80 procent uit kinderen bestaat. Vanuit het perspectief van vier kinderen uit verschillende sociale milieus, zien en voelen we hoe het is om op te groeien in deze stad; het vluchtelingenkamp Zaatari. Een plek met weinig middelen of zicht op verbetering, maar met ruimte voor dromen. Ondanks hun situatie blijken de kinderen het vermogen te hebben om van niets iets te maken; een prop wordt een voetbal, twee insecten een dierentuin. Zaatari Djinn is een zeldzaam intieme film over de veerkracht van kinderen die de werkelijkheid een stuk rooskleuriger zien dan volwassenen. Zaatari mag dan een plek zijn zonder geschiedenis of toekomst, het is ook een thuis.

ZIEN

Voorpremière: 26 februari Film & Debat in De Balie over duurzame stedelijke ontwikkeling.

Vanaf 2 maart 2017 in de bioscoop en via Filmthuis

De Balie - Amsterdam

Rialto - Amsterdam (4 maart DocuPodium)

't Hoogt - Utrecht

LantarenVenster - Rotterdam

Verkadefabriek - Den Bosch

Filmtheater Hilversum

Chasse Cinema - Breda

LUX - Nijmegen

Groninger Forum - Groningen

Lumiere - Maastricht

De Lieve Vrouw - Amersfoort

Concordia - Enchede

Fraterhuis - Zwolle

Cultuurcentrum Griffioen - Amstelveen

CREW

Regisseur:                        Catherine van Campen
Camera:                           Jean Counet & Jefrim Rothuizen
Geluid:                              Mark Wessner
Montage:                         Albert Markus
Sounddesign:                  Marc Lizier
Componist:                      Alex Simu
Producenten:                   Iris Lammertsma en Boudewijn Koole | Witfilm
Distributeur:                     Cinema Delicatessen i.s.m. Herrie Film & TV

Lengte:  90 minuten

CATHERINE VAN CAMPEN

catherineCatherine van Campen (1970) woont en werkt in Amsterdam als onafhankelijk filmmaker. Haar films, waaronder Eternal Mash, Flying Anne en Painful Painting, hebben een sterke visuele zeggingskracht en werden wereldwijd op filmfestivals vertoond (Moma New York, Berlinale). Van Campen won de afgelopen jaren tientallen internationale prijzen met haar films (Hot Docs, Visions du Re?el, Boston Filmfestival, Chicago, IDFA). Haar laatste documentaire Garage 2.0 kreeg in 2016 een Gouden Kalf nominatie voor Beste Documentaire.

Voor Zaatari Djinn reisde Catherine van Campen de afgelopen vier jaar bijna tien keer met haar crew naar de Syrische grensstreek om de kinderen in Zaatari te kunnen volgen.

PERSONAGES

Het merendeel van alle inwoners in Zaatari vluchtelingenkamp komt uit Deraa, een streek in het zuidwesten van Syrië. In Deraa begonnen in 2011 de allereerste protesten tegen het regime van Assad. De regio staat bekend om z’n ondernemende inwoners.

Buitengewoon opvallend aan Zaatari is de snelheid waarmee dit kamp zich ontwikkelde tot een stad. Direct na hun komst begonnen mensen winkels en kleine ondernemingen in het kamp. De bewoners hergroepeerden zich naar de dorpen uit Deraa en binnen een mum van tijd woonden families en vrienden en bekenden weer bij elkaar in de straat. Inmiddels zijn er wijken, waar de mensen zelf een leider aanwijzen (‘de burgemeester’) en is de stad vormgegeven rondom een centrale winkelstraat die de Champs Elysée wordt genoemd. Alles, van bruidsjurken tot kuikens, is hier te koop, er zijn kappers en kleine restaurantjes en er is zelfs een soort garage waar de crew van de film de band van hun auto kon laten repareren.

Alle kinderen in de film komen uit Deraa, behalve Fatma. Fatma komt uit Damascus. Er zijn maar heel weinig mensen uit Damascus, wat voor een sociaal isolement zorgt voor deze gezinnen.

zdkind3
Hammoudi Al-Mansour woonde samen met zijn ouders, kleinere broertje, opa en oma in een heel mooi groot herenhuis. De familie was rijk, had 6 auto’s en genoot aanzien. Hammoudi’s vader werkte voor de politie. Vluchtelingen die voorheen voor het Syrische leger of de politie werkten, worden door de Jordaanse overheid direct na aankomst in Jordanië gescheiden van hun gezin. Men is bang dat de Syrische geheime dienst anders voet aan de grond krijgt in de vluchtelingenkampen. De vader van Hammoudi wilde per se zijn vrouw, twee zoontjes en ouders niet missen en verzweeg bij aankomst in het kamp zijn achtergrond als voormalig politieofficier. Hun meegenomen geld raakte in Zaatari snel op en de vader van Hammoudi begon toen een klein goedlopend falafel-restaurant en later een grote elektra-zaak, die ook weer heel goed liep. Het gezin van Hammoudi kon nu een mooi huis bouwen met zelfs een klein zwembadje waar Hammoudi met zijn broertje in kon zwemmen. Aan al deze voorspoed kwam een einde toen de vader van Hammoudi door de Jordaanse politie het kamp uit werd gezet en terug moest keren naar Syrië. De goedlopende winkel verdween en de moeder van Hammoudi moest steeds meer de eindjes aan elkaar knopen, terwijl ze ook nog eens hoogzwanger was van haar derde kind. Vlak na de geboorte van dit kindje besloten ze de vader achter na te reizen en ze keerden terug naar Syrië.

zdkind4
Maryam Al-Hariri
komt ook uit Deraa, ze woonde daar op het platteland in een klein huis op een groot stuk grond omlijst door prachtige bomen. Ze verbouwden zelf hun voedsel en ze hadden koeien en schapen. Maryam heeft nog een jongere broer en klein zusje. Het gezin vluchtte naar Zaatari, maar al gauw ging vader terug naar Syrië om voor de dieren en het huis te zorgen, waar door bombardementen helaas weinig meer van over bleek te zijn. Maryam mist haar vader heel erg. Als er een verbinding mogelijk is, bellen ze met elkaar. Een aantal ooms en tantes bleven, ondanks de oorlog, liever in Syrië. Twee maanden geleden zag Maryam via whatsapp vreselijke foto’s van haar twee neefjes van 5 en 8 die bij bomaanslagen gedood zijn. Maryam komt uit een traditioneel gezin, waar opleiding en school niet de hoogste prioriteit hebben voor meisjes. In Zaatari bloeit Maryam op, ze geniet van school en schrijft zich daarnaast in voor alle mogelijke cursussen en workshops die in het kamp worden aangeboden. Ze speelt in het meisjes-voetbal team van Zaatari, gaat naar de circusschool, krijgt les in graffiti-tekenen, maakt foto’s voor weer een andere cursus, maar bovenal gaat ze toneelspelen en wordt ze verliefd op Shakespeare. Maryam krijgt in Zaatari kansen die ze in haar vroegere leven niet had gekregen, maar helaas is niet iedereen hier even blij mee. Vader oefent druk uit en Maryam mag niet meer voetballen en toneelspelen.

zdkind2
Ferras Adnan
heeft zijn echte moeder nauwelijks gekend en werd al jong door de tweede vrouw van zijn vader verzorgd. Zijn vader was vroeger directeur van een kleine snoepjesfabriek en de snoepjes, ‘raga’, werden tot in de wijde omgeving verkocht. Als oudste zoon was Ferras voorbestemd om de fabriek over te nemen. Ze woonden in een redelijk groot huis met een tuin waar Ferras in de vijver kon zwemmen. Toen er gevechten met het leger uitbraken, vluchtte vader met de kinderen en zijn tweede vrouw naar Zaatari. De vader van Ferras, die mank is, begon ook hier weer snoepjes te maken die Ferras in het kamp moet verkopen. Ferras loopt met een dienblad op z’n hoofd door het kamp en het gezin leeft van deze inkomsten. Ferras is erg boos wanneer zijn vader in het kamp op een andere vrouw verliefd wordt en voor de derde keer hertrouwt. Er zijn veel spanningen in het gezin want de tweede vrouw en de derde vrouw moeten met elkaar onder één dak leven en dat gaat eigenlijk niet. Vader slaat de kinderen regelmatig. Ferras ondergaat het leven in Zaatari stoïcijns en droomt over zijn toekomst buiten het kamp. Hij wil later directeur worden van een grote supermarkt.

zdkind1
Fatma Al-Badawy
is geboren in Damascus en groeide daar samen met haar vader, moeder, broertje en zusje op. Er zijn niet veel andere gezinnen uit Damascus en het gezin is een beetje vreemde eend in het kamp. De moeder van Fatma had vroeger een soort kinderopvang aan huis en was dus gewend om te werken. Ze vindt het leven in het kamp zwaar en heeft ook vaak een beetje ruzie met haar puberdochter, op wie ze tegelijkertijd ook weer heel dol is. Fatma is een opstandig en krachtig meisje dat veel te stellen heeft met haar vader. Haar moeder kocht een paar jaar geleden kuikens en een haan voor haar en Fatma werd verliefd op de haan, hij werd de vriend aan wie ze alles vertelde en die ze uiteindelijk zelfs kunstjes kon laten doen. Helaas werd Haan door haar vader naar de slacht gebracht omdat hij van de planten had gegeten. Fatma was lang ontroostbaar.

zdkind5
Nour Al-Houda Abo Jaish
heeft ouders die vroeger in Deraa een hele grote dierenwinkel hadden. Die zijn ze in het kamp weer begonnen, er zijn honderden soort vogels, kippen, hanen, katten en soms zelfs ezels. Nour is een bijzonder meisje met altijd prachtige jurken, ze wil later cameravrouw worden en we leerden haar kennen toen ze ons filmde, vanaf een dak, terwijl we Fatma aan het volgen waren die een nieuwe haan kreeg. Nour op het dak was, met haar roze jurk en haar roze telefoontje waarmee ze alles stond te filmen, net een engel of een muze voor alle kinderen. We besloten haar iedere periode die we in het kamp waren in deze outfit te filmen en zo werd zij ook onze engel, onze goede djinn.